اخبار > شهر شوشترنو در همسایگی شهر شوشتر


  چاپ        ارسال به دوست

شهر شوشترنو در همسایگی شهر شوشتر

شهر شوشترنو، در همسایگی شهر شوشتر, با هدف بهبود وضعیت اقتصادی و گسترش شهر شوشتر در حدود سه دهه قبل طراحی و ساخته شد. در واقع عملکرد اصلی این شهرک, اسکان کارگران شرکت کشت و صنعت کارون, و طراحی فضاها و عملکرد های خدماتی عمومی مورد نیاز آنها بود.
برای طراحی این شهرک, الگوی شهرهای منطقه همچون شوشتر و دزفول مورد مطالعه قرار گرفت. طراح شهرک کامران دیبا از الگوهای بومی معماری مسکونی,موتیوهای معماری و تکنیک های اقلیمی به خوبی استفاده کرده است.
شهر جدید شوشتر در مساحت 270 هکتار و با ظرفیت 31 هزار نفر طراحی و در 5 فاز ساخته شد.از مشخصات معماری/اجرایی بناها,دیوارهای آجری باربر,شناژ بتنی,سقفی از شبکه تیر های فولادی, اندود گچی دیوارهای داخلی اتاقها و دیوار آجری آشپزخانه ها را میتوان بر شمرد. این طرح برنده جایزه آقا خان در سال 1365(1986) شد.
در طراحی شهر جدید شوشتر, به ساختار بناهای شهر های قدیم ایران,توجه شده است.در این شهرها, واحدهای مسکونی حول بازار مرکزی که به صورت خطی است, قرار گرفته اند که در راستای آن مدرسه,حمام و مسجد نیز وجود دارد و در مجموع بافت متراکمی را با پایه هایی از عملکردهای تجاری- خدماتی تشکیل می دهند.
ساختار اصلی شهرک طولی است که در بخش هایی از محلات و واحدهای همسایگی تقسیم بندی شده و معابر, میدان ها و مکان های عمومی فضاهای شهری, عامل ایجاد تنوع و در عین حال انسجام مجموعه اند.
واحد های همسایگی نیز بر اساس الگوی فضاهای معماری - شهری بافت قدیم طراحی شده اند.گذرگاه های سر پوشیده,اتاق های روی معابر فرو رفتگیها و عقب نشینیها,تیغه های جدا کننده آجری و سر در های ورودی عوامل موثر در حفظ هویت فضای شهری و تنوع فضایی مطلوب اند.فضاهای متفاوت در معابر تنگ و باریک واحد های همسایگی,به جای میدان های سبز و عریض عمومی عامل تفکیک محلات محسوب می شوند.
در شهرهای سنتی,بر فضای بین ساختمان ها تاکید می شودو فضایی ارگانیک و جذاب با معابر مناسب به وجود می آورند,در شوشتر نو هم مکان ها و مسیر های پیاده و سواره از هم جدا شده اندو سعی شده حتی الامکان خودرو به مسیر پیاده وارد نشود.میدان های عمومی شهرک با فضایی سبز مکانی برای تجمع اند.
الگو های بناهای بافت قدیم شوشتر و دزفول یک معماری درون گراست,فضاها در اطراف حیاط های مرکزی شکل می گیرندو در فصول سال به توجه به ویژگی های اقلیمی منطقه مورد استفاده قرار می گیرند.
در معماری مسکونی حیاط و باغچه ای کوچک,دید و منظری مناسب برای ساکنان به وجود می آوردو باد با ایجاد کوران هوا را خنک می کند.در بناهای شوشتر و دزفول,آجر اصلی ترین مصالح نما است و نقوش تزئینی با آجر روی نما کار شده اند.
در شوشتر نو معابر باریک بدون درخت در راستای شرقی-غربی ساخته شده هاند,تاواحد های مسکونی در جهت شمالی-جنوبی قرار گیرند و پذیرای باد مطلوب شمال باشند.
ایجاد روزن های آجری در دیوار ها,لبه های بالکن ها,جان پناه و تیغه های آجری در معابر,عبور باد و ایجاد کوران را ممکن می سازد.منازل مسکونی در واحد های 1 و 2 طبقه طراحی شده اندتا حجم آنها در معابر سایه ایجاد کند.از آنجا که سیستم خنک کننده بر اساس کوران برای شهر پیش بینی شده حفظ روزنه های جداره ها و بازشوهای محل عبور هوا اهمیت بسیار دارد.
متاسفانه در حال حاضر این مجموعه معماری ایرانی باارزش، دچار آسیب های جدی گردیده و رو به نابودی می رود و . . .
طراحی معماری این اثر توسط آقای كامران ديبا (معمار و شهرساز) انجام شده است که در فرصتی دیگر به معرفی کامل ایشان پرداخته خواهد شد.


 
 
  • image01
  • image02
  • image03
  • image04
  • image05


١٣:٥٢ - يکشنبه ٤ خرداد ١٣٩٣    /    شماره : ٥٥١    /    تعداد نمایش : ٦٦٢٧







مطالب علمی
سایر بخش ها